Bezpłatny zdalny pulpit dla systemu Windows, z dźwiękiemWłasne komputery.
W zasięgu ręki.

To wczesna wersja alfa, nie narzędzie do zdalnej administracji w środowisku produkcyjnym. Każda wersja przechodzi automatyczne testy, ale testy w rzeczywistych warunkach wciąż trwają. Naraz może połączyć się jeden widz. Zgłoś problem na GitHub.

Programy w pliku ZIP z GitHub nie są podpisane. Stan podpisywania podają informacje o wersji; warto też porównać sumę kontrolną SHA-256. Suma kontrolna sprawdza integralność pliku; nie jest podpisem wydawcy. TideDesk można też zainstalować z Microsoft Store, który rozprowadza pakiet podpisany przez Microsoft. Nie podpisuje to osobnego pliku ZIP z GitHub.

Nigdy. Każda sesja biegnie bezpośrednio między dwoma komputerami, szyfrowana od końca do końca przez QUIC i TLS 1.3. Usługa połączeń TideDesk, rendezvous.tidedesk.app, tylko przedstawia je sobie; nigdy nie przenosi obrazu, dźwięku, sterowania, schowka ani kodu dostępu.

Konto nie jest potrzebne. ID to początek odcisku własnego certyfikatu hosta. Przy łączeniu przez ID nie pojawia się pytanie o odcisk: host, którego certyfikat się nie zgadza, zostaje odrzucony. Działa to w sieci lokalnej i przez internet, także z hostami bez monitora, w tych samych granicach co każde połączenie bezpośrednie.

Hosty domyślnie rejestrują się w rendezvous.tidedesk.app. W Ustawienia, Sieć można wyłączyć „Dostępny przez ID urządzenia z innych sieci”. Dla hostów, które z niej nie korzystają, zostaje ręczny sposób „Przez internet”: każda strona wpisuje adres internetowy drugiej.

Symetryczny NAT, częsty w danych komórkowych i NAT operatora, nie pozwala TideDesk otworzyć bezpośredniej drogi. Należy użyć VPN, np. Tailscale, albo przekierować port UDP 47800 na routerze hosta, jeśli to możliwe. TideDesk nigdy nie przechodzi na przekazywanie przez pośrednika. Poradnik o danych komórkowych (po angielsku).

Nie, nie dla własnych komputerów. Od wersji v0.1.0-alpha.10 kod zmienia się po każdej sesji. Wystarczy ustawić hasło na hoście albo podczas sesji nacisnąć Zaufaj temu widzowi, a ten widz wróci z hasłem lub całkiem bez kodu. Żaden z komputerów nie wysyła hasła, a trzy błędne próby blokują dany adres na jakiś czas.

Tak, w sieci lokalnej. Wystarczy użyć adresu hosta, widocznego w sekcji Ten komputer pod „Więcej sposobów łączenia”, albo, od wersji v0.1.0-alpha.8, jego ID urządzenia: widz pyta własną sieć równocześnie z usługą połączeń, a host odpowiada bezpośrednio. Starsze wersje potrzebują internetu do ID urządzeń.

Przerwać i nie podawać mu kodu dostępu ani ID urządzenia. Oszustwa ze zdalnym dostępem polegają na nakłanianiu ludzi do instalacji takiego programu i odczytania kodu; dzięki niemu dzwoniący steruje komputerem. Kod należy przekazywać tylko świadomie i tylko komuś znanemu i zaufanemu.

Nie. Widz startuje w natywnym rozmiarze pikseli hosta, jeśli się mieści, a w razie potrzeby zmniejsza obraz. Host 2560 × 1600 może pojawić się jako mniejsze okno na monitorze 4K. Rozmiar okna można zmieniać bez zmiany rozdzielczości hosta.

Tak. Mają osobne ustawienia i konfigurowalne skróty. Domyślnie Ctrl+Alt+C przełącza wspólny schowek, a Ctrl+Alt+M sterowanie myszą, gdy aktywne jest okno zdalne. Wspólny schowek jest na początku wyłączony. Host również może odmówić tych uprawnień.

Wersja v0.1.0-alpha.3 wprowadza eksperymentalny, włączany na życzenie profil przesyłania. Włącza się go w Ustawienia, Podgląd lub skrótem Ctrl+Alt+G. Celem jest 60 FPS przy mniejszych buforach dźwięku i obrazu, a powrót do trybu pulpitu nie wymaga ponownego połączenia. Rzeczywiste FPS zależą od obu komputerów i połączenia; rozdzielczość hosta, szybkość transmisji i uprawnienia udostępniania się nie zmieniają. Host koduje na karcie graficznej, gdy to możliwe; od wersji v0.1.0-alpha.9 karty graficzne Intel także osiągają 60 FPS. Mysz działa jak na pulpicie, bez względnego przechwytywania myszy dla kamery w grach FPS. Testy grania między dwoma komputerami i opóźnień są jeszcze przed nami. Należy zaktualizować host i widza: protokół v3 nie łączy się ze starszymi wersjami v1/v2.

Częściowo. Od wersji v0.1.0-alpha.15 mikrofon widza może być odtwarzany z głośników hosta, więc można rozmawiać z osobą przy hoście; programy na hoście nie otrzymują go jako mikrofonu. Jest wyłączony po obu stronach: widz włącza go skrótem Ctrl+Alt+V, a host musi na to pozwolić w swoich ustawieniach. Głos idzie bezpośrednio między dwoma komputerami, a dodatkowe sterowniki dźwięku nie są potrzebne.

Klienty dla systemów Linux i iOS są planowane, ale niedostępne; widz dla Androida to eksperymentalna wersja poglądowa. Kilku widzów naraz nie jest obsługiwanych. Wspólny schowek obsługuje tylko tekst. TideDesk nie pokazuje i nie obsługuje okien UAC systemu Windows ani ekranu logowania; od wersji v0.1.0-alpha.9 takie okno nie kończy już sesji, która trwa dalej, gdy zostanie ono obsłużone przy hoście. Logowanie dwuskładnikowe i wybór kodera są planowane, nie zrealizowane. Więcej w planie technicznym (po angielsku); przyszłe funkcje nie mają obiecanej daty.

Tak. Wersja, która zmienia to, co oba komputery sobie przekazują, musi być na obu: v0.1.0-alpha.18 używa protokołu v7 i nadal łączy się z v0.1.0-alpha.16 i v0.1.0-alpha.17, które używają v6; wersje od v0.1.0-alpha.15 wstecz wskazują, który komputer zaktualizować, a starsza wersja pokazuje „protocol mismatch”. Oba komputery należy aktualizować wybranym kanałem pobierania. Aktualizacje w Store i wersje na GitHub ukazują się osobno. Link do przenośnego pliku ZIP prowadzi do jednej wersji wskazanej przez tę witrynę i pokazuje obok jej SHA-256. Gdy jest ona niedostępna, przycisk otwiera zamiast tego Microsoft Store.

Stare skróty: od wersji v0.1.0-alpha.8 plik ZIP zawiera tylko tidedesk.exe. Wpis autostartu, który uruchamiał tidedesk-host.exe, sam przechodzi na tidedesk.exe; inne skróty do tidedesk-host.exe lub tidedesk-view.exe trzeba skierować na tidedesk.exe.